Pułapka na drutowce (chrząszcze) mała z feromonem na Osiewnika rolowca (Agriotes lineatus)

Pułapka kominowa z łopatkami na drutowce to specjalistyczne urządzenie entomologiczne przeznaczone do monitorowania i odławiania chrząszczy.

Górna część pułapki z łopatkami służy wychwytywaniu dorosłych owadów latających, które wabione są zapachem feromonu. 

Do pułapki dołączony jest dyspenser feromonowy na Osiewnika rolowca (Agriotes lineatus) – szkodnika

Budowa pułapki kominowej z łopatkami (na chrząszcze):

Element                                                                Funkcja
Łopatki (deflektory)                                        Pionowe panele kierujące lot owada ku otworowi wlotowemu
Lejek (komin)                                                     Kieruje owady do wnętrza pułapki
Pojemnik zbiorczy                                           Gromadzi owady; może zawierać lep, olej parafinowy lub wodę z detergentem
Zasobnik na dyspenser                                 Umieszczany zwykle powyżej łopatek – zawiera feromon, kairomon lub atraktant pokarmowy

Jak działa ta pułapka?

Chrząszcze przyciągane zapachem feromonów  dolatują do łopatek, które zmieniają ich tor lotu – spadają do komina, po czym trafiają do pojemnika zbiorczego, z którego nie mogą się wydostać.

Zastosowanie pułapek w praktyce:

Leśnictwo: monitoring korników i innych chrząszczy drzewnych
Rolnictwo: odławianie chrabąszczy, ogrodnicy, stonki ziemniaczanej (z pomocą specyficznych wabików)
Ochrona upraw sadowniczych i warzywnych
Badania entomologiczne i bioróżnorodności

Osiewnik rolowiec (Agriotes lineatus) –  chrząszcz z rodziny sprężykowatych

Gatunek szeroko rozprzestrzeniony w prawic całej Europie i Syberii Zachodniej (z wyjątkiem skrajnych obszarów północnych). W Polsce występuje na całym obszarze prócz wyższych partii górskich.
Chrząszcz ten jest pospolity na terenach nizinnych, rzadszy w górach. Zasiedla głównie tereny otwarte porośnięte roślinnością trawiastą, niekiedy licznie występuje na uprawach rolnych.

Opis:

Ciało o długości ok. 6-8 mm, owalne wydłużone i lekko spłaszczone. Barwa ciała jasnobrunatna lub beżowa. Przedplecze pokryte jasnymi, przylegającymi włoskami; tylne kąty przedplecza z ostrymi wyrostkami. Pokrywy nierównomiernie owłosione; włoski naprzemiennie gęściej i rzadziej rozmieszczone przez co pokrywy wyglądają na wzdłużnie paskowane. Nogi brązowe; uda nieco ciemniejsze od goleni. Czułki brązowe, nitkowate.

Cykl rozwojowy:

Cykl rozwojowy trwa od 4 do 5 lat. Postacie dojrzałe pojawiają się na terenach nizinnych pod koniec marca albo na początku kwietnia i żyją do lipca. W ciągu dnia znajdują się w ukryciu, ukazują się wieczorem i odbywają loty przy temperaturze nie niższej niż +21°0 i wilgotności powietrza 80%.
Składanie jaj rozciąga się od końca maja do połowy lipca.
Larwy żyją w glebach pól uprawnych, niezbyt wilgotnych łąk, pastwisk, ugorów, nieużytków i miedz. Larwy, zwane drutowcami, są uważane za szkodniki z powodu żerowania na podziemnych częściach roślin uprawnych.
Przepoczwarzenie odbywa się w lipcu-sierpniu. Postacie dojrzałe zimują w komorach poczwarkowych; niekiedy są wypłukiwane z gleby wodami powodziowymi oraz wypłaszane na jesieni i wczesną wiosną podczas prac polowych — kryją się wtedy pod kamienie, bryły ziemi i w szczeliny gleby.

Znaczenie gospodarcze:

Larwy tego chrząszcza to drutowce – są szkodnikami upraw: żerują na korzeniach i kiełkujących nasionach roślin uprawnych (np. zbóż, kukurydzy, warzyw).

Największe szkody wyrządzają w glebach lekkich i ciepłych, szczególnie przy monokulturach.

Zwalczanie (w rolnictwie):

– Płodozmian
– Orka i mechaniczne niszczenie larw
– Preparaty chemiczne (insektycydy doglebowe)
– Monitoring pułapkami feromonowymi (istnieją feromony specyficzne dla Agriotes)